Bert-Jan van Weeren, tekstschrijver in Deventer

Bert-Jan van Weeren uit Deventer is een tekstschrijver met een vlotte pen en een schat aan eindredactionele ervaring. Hij schrijft zeer uiteenlopende teksten, voor uiteenlopende media en doelgroepen. Hij is goed thuis in het waterbeheer, de land- en tuinbouw en het natuurbeheer. Verder advisert hij diverse opdrachtgevers over de wijze waarop ze specifieke communicatieboodschappen het best over het voetlicht kunnen brengen (tijdstip, doelgroep, tone of voice, gebruik specifieke media e.d.). Hoe het zo ver kwam? Lees het hieronder.

'Wat wil je later worden?'

‘Wat wil je later worden?’ vroeg mijn vader toen ik op de lagere school zat. Tegen de tijd dat ik was uitgeleerd - studie Nederlands en Algemene Taalwetenschappen - had ik op die vraag nog altijd geen passend antwoord. Gelukkig kon ik er nog even over nadenken, want ik moest in militaire dienst. Uitgerekend daar kreeg mijn beroepskeuze zijn eerste, voorzichtige vorm. Ik werd geen kok, pelotonscommandant, vrachtwagenchauffeur of hospik, maar legervoorlichter.

Begin 1991 ging ik aan de slag bij mijn eerste en meteen ook laatste werkgever. Ik werd redacteur bij het toenmalige ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij. Ik kon al een beetje schrijven, maar hier leerde ik het vak pas echt. Persberichten opstellen, teksten schrijven voor folders en brochures, achtergrondverhalen maken, interviews doen. Mooi ministerie, interessante beleidsvelden, leuke collega's. Maar ook: ambtelijke molens en de nodige bureaucratie. Kortom: niet de omgeving waarin je jezelf lekker kunt ontplooien. Na enkele jaren zei ik Den Haag daarom vaarwel.

Ik belandde tijdelijk in het kattenvoer. Bij een enorm magazijn Nestlé in Alphen aan den Rijn wordt dat op grote pallets gestapeld. Ik heb in een paar maanden tijd tienduizenden blikjes Gourmet door mijn handen laten gaan. Op zeker moment belde een oud-collega op. Of ik nog een schrijfklus voor het ministerie wilde doen. Ze bleven bellen. Zo rolde ik van de ene opdracht in de andere en breidde mijn klantenkring zich langzaam maar gestaag uit. En zonder dat ik er erg in had, was de vraag van mijn vader een antwoord geworden...